Lepota jednoga grada meri se brojem parkova koje ima i bistrinom reka koje protiču kroz njega. Gledajući Beograd iz vazduha, on čarobno izgleda. Zelenilo utisnuto između zgrada i reka koje ga stalno miluju, daju mu posebnu čar.

Osim parkova, na teritoriji Beograda se nalazi i nekoliko šuma. Jedna od njih je Banjička šuma, autentična, sa potokom u sredini, smeštena između ulica Bulevar Jugoslovenske Armije sa istoka, sportskog kluba Rad i Vojno Medicinske Akademije sa zapada, fudbalskog stadiona sportskog društva Crvena Zvezda sa severa i solitera na Banjici sa juga.

Ovu šumu su sadili mladi žitelji opštine Voždovac pre četrdesetak godina, gledali je kako raste i maštali o odmoru pod njenim krošnjama. Doselile su se i ptice. Tu se gnezdilo preko 70 vrsta. Tuda je često šetao Džon Timoti Bajford sa kasetofonom u ruci i snimao pesmu šumskih pevačica, koja se čula sve do susednih ulica.

Stanovnici šume su postali i ježevi, šumske kornjače i veverice. Potok koji šumu deli na dva dela, može da ispriča najlepše priče o novim poznanstvima, tihim razgovorima i veselom smehu iz dubokog šumskog hlada.

fotografija: Mirjana Davidović

[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] sledeća strana >